mail ons

Biografie

Wie zijn wij

Het Moeshoekteam bestaat uit zes Noorse boskatten, een Pyreneese berghond, een aantal kippen (7 Brahmahennen en een Orpingtonkrieltje), en de mensen Rob en Marie-Angelique.
We wonen in Georgsdorf (Niedersachsen), hierboven zie je onze stek.

Wij zijn gek op onze dieren. Doorgaans zijn we een groot deel van de dag achter de pc te vinden om uiteenlopende redenen: sleutelen aan homepages, muziek luisteren, nieuws lezen.

Verder houden we veel van muziek, vooral Rob om precies te zijn. Een specifiek genre hangen we niet aan, onze smaak is heel uiteenlopend. Kijk maar eens in de zijkolom naar de top-10 van elk van ons (waarbij we de klassieke muziek buiten beschouwing hebben gelaten, die volgen nog op een later moment).

We hebben het gesplitst naar enerzijds lijstjes met actuele nummers, en anderzijds lijstjes met onze top tien aller tijden. Ook dit zijn dynamische lijstjes, maar je zult zien dat de meeste nummers wel een constante blijken te zijn. En dat de top tien soms een top 6 (in het geval van Marie-A.) of een top 11 (in het geval van Rob) blijkt te zijn

Om de nummers te horen moet je even op een foto of titel van het nummer klikken.

Concerten

Zo nu en dan pikken we wel eens een concert. Vanuit Georgsdorf is het meeste een flink eind reizen, vandaar dat het bij zo af en toe blijft. Toen we nog in de Randstad van Nederland woonden lag de frequentie met name voor Rob stukken hoger. Hij heeft inmiddels zoveel concerten bezocht dat een top-10 van de beste samenstellen voor hem (vooralsnog) ondoenlijk is.

Voor mij, Marie-A., ligt dat anders. Ik kan ze nog steeds tellen (maar niet meer op 1 hand).

Dit is mijn lijstje.

Concerten Marie-A
de hoogtepunten
	Woven Hand 27 november 2006, Oosterpoort (Groningen)	Een gedeelde eerste plaats met het concert hieronder. Kwa intensiteit zelfs een klein stukje hoger op de ladder. Wat een geïnspireerde band, met name de zanger (David Eugene Edwards). Lees de analogie met een spannend boek die ik de dag na dit concert schreef en je krijgt misschien een idee van wat dit concert met me deed. 1 augustus 2008 in het Paard in Den Haag zijn we er weer bij om dit nog een keer mee te maken.
	Antony and the Johnsons 8 december 2005, Carré (Amsterdam)	Na het concert in Groningen van Antony waren we enorm enthousiast, het was een toevalstreffer dat ik vernam dat hij in Carré zou komen en we waren daarmee tot de uitverkorenen die voor deze show kaartjes konden krijgen. Zo'n bevlogen man, met een stem die in de omgeving van Carré als een engel klonk.
	Antony and the Johnsons 13 juni 2005, Oosterpoort (Groningen)	Na een lange tijd niets samen te hebben ondernomen was dit Rob en mijn eerste uitje samen sinds jaren. Een uitje dat ons nog steeds heugt, het was geweldig. De Oosterpoort is een heerlijk ontspannen locatie, echt een aanrader.
	Bright Eyes 9 december 2004, Rotown (Rotterdam)	Helemaal verslingerd aan Bright Eyes was ik in deze periode maar oh, er was een hele belangrijke startconferentie van mijn werk. Normaal zou ik niet het lef hebben gehad om dit af te zeggen, dit keer moest alles wijken en stond ik vooraan bij het podium (met die vreselijke Dolf Brouwers met zijn te grote fototas tegen me aanduwend om verder naar voren te komen, maar ik stond er al vanaf de voorprogramma's en die kon me echt niet aan de kant krijgen)
	Metallica 12 juni 1993, Feyenoord stadion (Rotterdam)	Mijn allereerste concert. Omdat ik nog motorrijles had en helemaal vanuit Heerlen moest komen, miste ik helaas Megadeth die in het voorprogramma stond. Om eerlijk te zeggen was het concert echt flut, de zanger was slecht bij stem, na een incident met de special effects tijdens deze tour flink verwond en echt aan het eind van de tour. Maar de sfeer in het stadion was top.
	Damien Rice Paradiso, 25 februari 2004 (Amsterdam)	Op Metallica en Bright Eyes na sta ik nooit zo te dringen voor het podium. Bij dit concert stond ik boven en zag eigenlijk niet zo heel veel. Horen deed ik des te meer, wat een gave band om live te horen!
	Magic Numbers 25 februari 2006, Tivoli (Utrecht	Een feestje, niet meer en niet minder. Ideaal om mee uit je winterdip te komen.
	Rock Werchter 5 juli 1997 (Torhout)	Leuke dingen heb ik hier meegemaakt, al stampend in de modder: Radiohead, Live, Smashing Pumpkins, Beck heb ik tot mijn grote spijt achteraf alleen van heel veraf gezien.
de laagtepunten
	Patti Smith 24 juni 1999, Paradiso (Amsterdam)	Samen met Rob, z'n ex en z'n zusje in de oranje Ka na het werk naar Amsterdam getuft. Ik was zo moe, ik ben op een stoeltje op de bovenverdieping in slaap gesukkeld en heb werkelijk helemaal niks van het hele concert meegekregen. Wel lekker geslapen trouwens.
	Rowwen Heze (ergens in Limburg, laat jaren '90, plaats en datum zijn systematisch uit mijn geheugen gewist)	Plakkend als een sticker kwam ik die feesttent uit en moest zomaar de auto in met dat smerige lijf. Nooit meer een concert als dit, er wordt met bier en frisdrank gegooid (dat laatste is het ergste) en aan de muziek mis je ook niks. Sorry jongens... Het was wél altijd leuk om vanuit je slaapkamer in de feesttent even verderop op het sportveld te horen.
	Spinvis 16 december 2005, Hedon (Zwolle)	De muziek vind ik op cd wel leuk, maar deze artiest kan ik live absoluut niet verdragen. Wat leuk is aan zijn muziek is de jaren '70 tint, wat ik in die tijd NIET leuk vond waren de jongens. En hij gedraagt zich precies zoals ik toen niet leuk vond.

Aankomende concerten

Op dit moment is er niets in het vooruitzicht, zoals het lijkt. Maar soms lijken dingen ook anders dan ze zijn.
Zo zit ik (Marie-A.) te zinspelen om naar Woven Hand te gaan op 3 november 2008 in Attak. Dat is een 'thuiswedstrijd' voor mij, een uur rijden vanaf huis of zelfs maar 20 minuten vanaf mijn werk.

Al eerder mochten we genieten van wat deze man met zijn band neerzet, in Groningen en in Den Haag. Je kan mijn ervaring lezen op http://vandemoeshoek.web-log.nl/vandemoeshoek/2006/11/voorbij_de_laat.html

Gaat het weer zo'n ervaring worden? Ik twijfel er eigenlijk niet aan. Wat deze man drijft gaat buiten de grenzen van het uitvoeren van een concert als artiest.

Onze stereo

In de jaren dat Rob en ik elkaar kennen hebben we stapje voor stapje genomen richting de installatie die we nu uiteindelijk hebben.
Als het gaat om smaak, dan is het soms lastig om tot een compromis te komen. Ik was mijn vertrouwde huis-tuin-en-keuken setje van Sony gewend met B&W boxjes van de 600 serie. Rob was een luxere installatie gewend, alles Harman Kardon gecombineerd met Driade boxen.
En dan ga je samen wonen, wat dan?

Dus was de eerste stap een Harman Kardon versterker en CD-speler, in combinatie met de B&W boxjes. Hm. Dat was het dus niet.
In Voorburg zat destijds (nou praat ik over 9 jaar geleden) een hele mooie audiozaak en toen we daar binnenstapten, wisten we eigenlijk al dat we met een lege portemonnee naar buiten zouden komen. Die dag waren we AE boxen rijker, met flinke dikke kabels om op de installatie aan te sluiten. Inmiddels heeft onze sloper Doppie al 3 tweeters onder handen genomen (klauwtjes in zijn geval) en zitten er helaas in de rubber randen waarin ze hangen allemaal haaltjes. Die dingen trillen ook zo leuk als je wat stevige muziek draait, daar moet je je nagels gewoon in zetten, vindt hij. De generatie na hem in de vorm van Tommie maakte het karwei verder af, aan de achterkant zitten namelijk gaten in de boxen en als je daar je poot in steekt, kan je er hele plukken isolatiemateriaal uit halen. Dat is nog veel leuker!

Maar om terug te steken naar het oorspronkelijke verhaal: de warmte van die Engelse boxen was in ieder geval al een stuk beter van de B&W boxjes. Maar het blikkerige geluid van de Harman Kardon bleef mij tegenstaan. Al schrijvende begin ik me te beseffen hoe dominant ik in de keuze van onze geluidsapparatuur ben geweest. Maar dan heb ik wel de Sony minidiscspeler en die twee draagbare minidiscs overgeslagen die ik zelf nooit gekocht zou hebben en die achteraf de miskopen van de eeuw blijken.

Ik zal een lang verhaal nu maar kort gaan maken, kijk hieronder wat onze omzwervingen uiteindelijk hebben opgeleverd

Met dank aan Karel waardoor we op Marantz uit kwamen, en aan Jaap die ons tipte dat niet alleen de kwaliteit van de boxsnoeren van belang is, maar ook de kabels en stekkers die de apparaten met de versterker verbinden.